Miziaforum's Blog

TECZKI ZBIORU „Z” IPN PONAD 300 STRON do wglądu i skopiowania

Posted by miziaforum w dniu Styczeń 24, 2017


ALE NAJPIERW OBEJRZYJ TO !!! ŻEBY WIEDZIEĆ CO SZUKAĆ I JAK !!

LINK DO IPN

http://ipn.gov.pl/pl/form/65,Wykaz-dokumentow-bylego-zbioru-zastrzezonego.html

WAŻNE !!!

Objaśnienia niektórych terminów źródłowych i skrótów.

  • Agent – Tajny i świadomy współpracownik UB oraz Informacji Wojskowej tkwiący bezpośrednio w rozpracowywanych strukturach (do 1956 r.). – Tajnie i świadomie współpracujący z Wywiadem Cywilnym i Wojskowym PRL, obywatel obcego państwa lub obywatel PRL na stałe zamieszkały zagranicą.
  • Agentura – Sieć agenturalna, wszystkie dostępne osobowe źródła informacji.
  • ESEZO – Elektroniczny System Ewidencji Zadań Operacyjnych – system informacyjny wykorzystywany w latach 80-tych przez Departamenty III-VI MSW, utworzony na bazie meldunków operacyjnych spływających do Centrali od podległych jednostek z terenu.
  • Faktologia – W l. 70. i 80. charakterystyki poświęcone poszczególnym grupom opozycyjnym, oddziałom zbrojnym, itp.
  • Figurant – Osoba sprawdzana, kontrolowana lub rozpracowywana w ramach sprawy operacyjnej.
  • Informator [Inf.] – Tajny i świadomy współpracownik UB (wszystkich jednostek MBP i Kds.BP), najpowszechniejsza kategoria tajnej współpracy w l. 1945-1956.
  • „Jodła” – Kryptonim operacji internowania przywódców opozycji politycznej w związku z wprowadzeniem stanu wojennego na terenie PRL w 1981 r.
  • „Klon” – Kryptonim operacji polegającej na przeprowadzeniu przez SB rozmów ostrzegawczych z osobami, których nie internowano po wprowadzeniu stanu wojennego, ale podejrzewano o możliwość podjęcia „antysocjalistycznej” działalności. Celem rozmów było uzyskanie pisemnego zobowiązania o zaprzestaniu takiej działalności.
  • Konsultant – Kategoria świadomej współpracy polegająca na wykorzystywaniu wiedzy osoby współpracującej (np. sporządzanie ekspertyz)
  • Kontakt Informacyjny [KIN] – Jedna z kategorii współpracy z Wywiadem Cywilnym PRL; mogła być nieświadoma.
  • Kontakt obywatelski – Nieformalna i zazwyczaj nie rejestrowana forma współpracy
  • Kontakt Operacyjny [KO] – Jedna z kategorii tajnej i świadomej współpracy o uproszczonych procedurach związanych z pozyskaniem i prowadzeniem „Źródła” (w l. 70. i 80. często stosowana wobec członków PZPR).
  • Kontakt Operacyjny Departamentu I MSW [KO Dep. I] – Podstawowa kategoria tajnej, świadomej współpracy obywateli PRL z Wywiadem Cywilnym (odpowiednik TW w innych pionach).
  • Kontakt Poufny [KP] – Rejestrowana kategoria współpracy zbliżona do – Kontaktu obywatelskiego (w l. 1960-70 nazwa zamiennie stosowana z kategorią P.O. – Pomoc obywatelska).
  • Kontakt służbowy [KS] – Niesformalizowana kategoria współpracy (wprowadzona w 1970 r.) osoby utrzymującej kontakt z funkcjonariuszem MSW w związku z zajmowanym stanowiskiem (zwykle sprawujący funkcję kierowniczą członek PZPR).
  • Kwestionariusz Ewidencyjny [KE] – Niższa kategoria sprawy operacyjnej, polegającej na inwigilacji (kontroli operacyjnej) osoby.
  • Lokal Kontaktowy [LK] – Osoba świadomie udostępniająca mieszkanie prywatne (w całości lub w części, rzadziej pomieszczenie instytucji) na potrzeby operacyjne służb specjalnych.
  • Mieszkanie Konspiracyjne [MK] – Lokal będący własnością MSW, spełniający podobne funkcje jak LK.
  • Nieoficjalny Pracownik (NP) – Rejestrowana kategoria agentury WSW, zazwyczaj zawodowy podoficer lub oficer, który pełnił funkcję łącznikową na zlecenie WSW z agenturą niższego rzędu.
  • Ochrona operacyjna – Zabezpieczenie obiektu, środowiska lub osoby przed „wrogą działalnością”, polegające na inwigilacji przy wykorzystaniu techniki operacyjnej i agentury.
  • Osobowe Źródło Informacji [OZI] – Osoba współpracująca z organami bezpieczeństwa PRL.
  • Perlustracja – Niejawna kontrola korespondencji.
  • Pomoc obywatelska – Zamiennie stosowana z kat. Kontakt poufny.
  • PSED Połączony System Ewidencji Danych o Przeciwniku – komputerowy system informacyjny z Centralą mieszczącą się w Moskwie, powstały w 1977 r. i wykorzystywany przez organy policji politycznych i jednostek operacyjnych kilku krajów bloku wschodniego (w tym m.in. PRL). Baza informacji wywiadowczych i kontrwywiadowczych o osobach, instytucjach i obiektach przeciwnika prowadzących wrogą działalność antysocjalistyczną lub przeciw krajom wspólnoty socjalistycznej.
  • Punkt Korespondencyjny [PK] – Prywatny adres udostępniony na potrzeby poczty specjalnej Dep. I
  • Rezydent – Do połowy l. 50. jedna z form agentury, polegająca na prowadzeniu pracy z kilkoma informatorami. – W Dep. I – oficer kierujący pracą rezydentury.
  • Rezydentura – Placówka zagraniczna Wywiadu PRL.
  • Rozpracowanie Obiektowe – Stosowana od 1972 r. w Dep. I kategoria rejestracji zbliżona do SO w innych pionach SB
  • Rozpracowanie Operacyjne – Stosowana od 1972 r. w Dep. I kategoria rejestracji zbliżona do SOR w innych pionach SB.
  • Rozpracowywanie – Podejmowane przez organy bezpieczeństwa działania o charakterze inwigilacyjno-represyjnym, mające na celu rozpoznanie, kontrolę i neutralizację działalności uznawanej za „wrogą”.
  • Segregator Materiałów Wstępnych [SMW] – Stosowana w Dep. I od 1972 r. najniższa kategoria rejestracji, mająca na celu zgromadzenie odpowiednich informacji, umożliwiających rejestrację w wyższej kategorii (np. Rozpracowanie Operacyjne albo Kontakt Operacyjny).
  • Sprawa Agenturalna – Grupowa Stosowana w l. 50. kategoria sprawy operacyjnej, obejmującej grupę inwigilowanych osób.
  • Sprawa Agenturalna na Osobę – Stosowana w l. 50. kategoria sprawy operacyjnej, polegającej na intensywnej inwigilacji osoby.
  • Sprawa Agenturalnego Sprawdzenia – Stosowana w l. 50. kategoria sprawy operacyjnej, mającej na celu sprawdzenie wiarygodności informacji o działalności osoby lub grupy.
  • Sprawa Obiektowa [SO] – Sprawa operacyjna zakładana w celu „ochrony operacyjnej” instytucji, organizacji lub środowisk.
  • Sprawa Operacyjnego Rozpracowania [SOR] – Kategoria sprawy operacyjnej, polegającej na intensywnej inwigilacji osoby lub grupy osób.
  • Sprawa Operacyjnego Sprawdzenia [SOS] – Kategoria sprawy operacyjnej wszczynana w celu wyjaśnienia zdarzeń określanych jako „wroga działalność”.
  • Tajny Współpracownik [TW] – Podstawowa kategoria tajnej i świadomej współpracy w l. 1957-1990.
  • Technika operacyjna – Ogół środków technicznych i działań stosowanych w pracy operacyjnej (podsłuchy, obserwacja, podglądy kontrola korespondencji)
  • Teczka Ewidencji Operacyjnej Księdza [TEOK] – Forma kontroli operacyjnej (inwigilacji) każdej osoby duchownej. Prowadzona od chwili wstąpienia do Seminarium Duchownego
  • Zabezpieczenie Operacyjne (zabezpieczenie) [ZO, Zab.] – Wieloznaczna, nie przesądzająca o charakterze „zainteresowania” forma rejestracji, mająca na celu „ochronę” osoby.
  • Zastrzeżenie [Z] – Zastrzeżenie wyjazdów zagranicznych (głównie do krajów kapitalistycznych), polegające na odmowie wydawania paszportu.

Objaśnienia niektórych terminów dotyczących zagadnień ewidencji i archiwum

  • Akta internowanego – materiały dotyczące osoby internowanej, zazwyczaj obejmujące informacje o formalnej podstawie internowania, korespondencję urzędową związaną z pobytem w ośrodku odosobnienia, decyzję o zwolnieniu.
  • Akta administracyjne – tą nazwą określano w resorcie wszelkie akta nie stanowiące dokumentacji operacyjnej, kadrowej, bądź obronnej. W rzeczywistości akta te zawierają wiele informacji przydatnych w ocenie charakteru rejestracji, np. w protokole przekazania wydziału wymienia się kryptonimy prowadzonych przezeń spraw i pseudonimy znajdujących się na jego stanie źródeł.
  • Akta paszportowe – akta powstające w wyniku starania się o paszport, zawierające zazwyczaj ankiety, korespondencję wewnętrzną resortu, decyzję o przyznaniu (lub odmowie przyznania) paszportu.
  • Biuro „C” – od 1965 roku nazwa biura, zajmującego się przede wszystkim ewidencją operacyjną i prowadzeniem archiwum resortu, ale również m. in. Formalną stroną udzielania dopuszczeń do informacji niejawnych. Jego odpowiednikami w terenie były wydziały „C” w wojewódzkich komendach MO. Po reformie administracyjnej 1975 r. w niektórych mniejszych województwach nie utworzono wydziałów „C”, lecz jedynie sekcje „C” działające w ramach wydziałów zabezpieczenia operacyjnego.
  • Deklaracja lojalności, popularnie lojalka – w stanie wojennym pisemne oświadczenie woli osób podejrzewanych o działalność opozycyjną, o zaniechaniu bądź niepodejmowaniu działań naruszających przepisy stanu wojennego odbierane przez organy bezpieczeństwa PRL pod groźbą zastosowania różnych form represji w stosunku do osoby odmawiającej złożenia takiego oświadczenia lub jej najbliższych. Oświadczenie takie nie było tożsame ze zobowiązaniem do współpracy z organami bezpieczeństwa PRL.
  • Dopuszczenie do informacji niejawnych – było formalnie udzielane w Warszawie przez Wydział XII Biura „C”, w terenie przez  wydziały „C” (dlatego w tekście tę informację pomijano, ograniczając się do wskazania komendy wojewódzkiej, która podejmowała decyzję). Stosowano różne formuły dopuszczenia, jak np:
    • upoważniony do tajemnicy państwowej
    • upoważniony do informacji niejawnych
    • uzgodniony do prac tajnych
    • upoważniony do prac obronnych stanowiących tajemnicę państwową.

Powszechnie używano terminu dopuszczenie (zabezpieczenie) do MOB.

 

  • Dziennik rejestracyjny – dziennik, w którym od 1962 r. rejestrowano wszelkie zainteresowania operacyjne SB.
  • Dziennik (inwentarz) archiwalny – dziennik, w którym wpisywano akta (teczki) złożone do archiwum. Prowadzono odrębne dzienniki dla akt sieci (różnych kategorii tajnych współpracowników) – oznaczony I, spraw operacyjnych – II, spraw śledczych – III, spraw obiektowych – IV.
  • Kandydat na tajnego współpracownika – kategoria, w jakiej rejestrowano osoby, które SB chciała pozyskać do współpracy. Bez materiałów nie można określić charakteru kontaktów osoby zarejestrowanej w tej kategorii. Występują tu głównie osoby, które nie zdawały sobie sprawy, że SB przygotowuje próbę ich zwerbowania lub odrzuciły propozycje współpracy.
  • Karty ewidencyjne – sformalizowane druki, za pomocą których dokonywano rejestracji lub przekazywano różne informacje o osobie stanowiącej przedmiot zainteresowania SB. Zdecydowana większość kart miała swój symbol, zazwyczaj składający się z części literowej i liczby arabskiej, niekiedy uzupełniany  datą wprowadzenia lub modyfikacji karty. Dla przykładu: EO – 4 /72 (EO to zapewne skrót słów ewidencja operacyjna, 4- numer kolejnego druku, 72 – data wprowadzenia wzoru; nową datę wprowadzano niekiedy po zastosowaniu bardzo drobnych modyfikacji, np. karty EO-4/77 praktycznie nie różnią się od kart EO-4/72 i były używane równolegle z tymi pierwszymi). Karty EO-4-A/72, jak wskazuje ich symbol, były kartami pochodnymi od kart EO-4-A/72. Należy pamiętać, iż w zastosowaniu kart miały miejsce dwa odmienne procesy: karty o tym samym symbolu otrzymywały inny układ i pełniły różną rolę (np. karta E-14, w latach czterdziestych i pięćdziesiątych służąca do rejestracji, z czasem przejmie rolę karty informującej o przebiegu kontaktów SB z obywatelem po złożeniu dotyczących go akt do archiwum), karty o tym samym przeznaczeniu otrzymywały inny numer (karta E-16 i karta Mkr-3, nota bene używane równolegle; Mkr to zapewne skrót od słów mała karta rejestracyjna).
  • Kartoteka ogólnoinformacyjna – kartoteka zwierająca informacje o aktualnych (czynnych) zainteresowaniach SB; osobach, których sprawy zakończono, a akta złożono do archiwum, a także różne inne informacje o obywatelach, np. o dopuszczeniu do informacji niejawnych, przyznaniu książeczek żeglarskich itp. Układ kart – alfabetyczny.
  • Kartoteka odtworzeniowa – kartoteka zawierająca takie same informacje, jak kartoteka ogólnoinformacyjna, ale złożona z przeznaczonych do zniszczenia kart E-16, które w kartotece ogólnoinformacyjnej nigdy się nie znajdowały, a także z kart DE-14/O wypełnianych w Urzędzie Ochrony Państwa na podstawie informacji uzyskanych w wyniku analizy różnorodnych dokumentów.
  • Kartoteka OCK tzw. wyjazdowa – kartoteka prowadzona przez Departament I (Wywiad) dotycząca osób wyjeżdżających zagranicę.
  • Kartoteka pionu „B” (obserwacji) – kartoteka osób poddanych obserwacji na życzenie pionów operacyjnych. Oprócz osób poddanych inwigilacji znajdują się w niej również osoby, które spotkały się z nimi, tzw. kontakty. Zbieżność kryptonimów występujących w tej kartotece z kryptonimami nadawanymi figurantom – przypadkowa.
  • Kartoteki pomocnicze, np. adresowa, miejsc pracy – kartoteki złożone z kart odtwarzających niektóre informacje z kart rejestracyjnych EO-4, ułożonych według adresów zamieszkania, miejsc pracy.
  • Kryptonim – nazwa nadawana sprawom operacyjnego rozpracowania, operacyjnego sprawdzenia lub sprawom obiektowym. Przykładowo sprawa na KOR miała kryptonim „Gracze”, na ROPCiO – „Hazardziści”.
  • Kontakt operacyjny – ma dwa znaczenia:
    • czynność (rozmowa) mająca na celu zdobycie przydatnych operacyjnie informacji lub stworzenie jakiejś korzystnej sytuacji operacyjnej;
    • osoba współpracująca z SB, ale nie rejestrowana jako tajny współpracownik; wykorzystywano tę kategorię do rejestracji członków PZPR, co ułatwiało uniknięcie zakazu ich werbowania.
  • Meldunek operacyjny – informacja przesyłana przez jednostkę operacyjną przełożonym i do pionu „C”. Jego treść może dotyczyć różnorodnych wydarzeń i ludzi nie pozostających w zainteresowaniu SB.
  • Osoba zabezpieczona (zastrzeżona) – określenie wieloznaczne, bez akt sprawy nie pozwalające określić charakteru zainteresowania daną osobą przez SB. W praktyce ewidencji z czasów SB, gdy tego rodzaju materiały składano do archiwum, zostały wpisywane do dziennika archiwalnego sieci;  wydaje się, iż jest to kategoria najbliższa kandydatowi na tajnego współpracownika.
  • Przechodzenie w materiałach – sytuacja, gdy o osobie znajdują  się wzmianki w materiałach innych, niż wytworzone w sprawie, w której jest ona rejestrowana.
  • Pseudonim – nazwa nadawana tajnemu współpracownikowi, np. „Szary”, „Napoleon”, „124”. Teoretycznie pseudonim miał ułatwiać zachowanie konspiracji TW, w praktyce często stanowił on jakąś formę jego imienia. Czasami pseudonim nadawano również osobom rejestrowanym w innej kategorii współpracy. Natomiast kandydatów na tajnych współpracowników często określano pierwszymi literami imienia i nazwiska (lub w odwrotnej kolejności).
  • Rejestracja – czynność polegająca na nadaniu numeru (rejestracyjnego) zarówno osobie, która podejmowała współpracę z SB, jak też była przez SB rozpracowywana.
  • Rejestracje wojskowe np. o symbolu GC z cyframi arabskimi lub innych symbolach zakończonych /54 lub /72, przy czym liczby po znaku / nie oznaczają daty rocznej – to zapewne zabezpieczenia emerytowanych oficerów zawodowych i oficerów rezerwy niektórych specjalności (kontrwywiadu). Prezentowane w katalogach zapisy pochodzą z kart przechowywanych w Biurze „C”; karty podpisuje zawsze Szef Wydziału II Zarządu V Wojskowych Służb Wewnętrznych, prawdopodobnie jednak firmuje on tylko decyzje podejmowane przez inne jednostki WSW.
  • Zabezpieczenie (zastrzeżenie) wyjazdów za granicę – ograniczenie możliwości wyjazdu konkretnej osobie. Taka informacja na karcie powodowała, że wydział paszportów informował jednostkę operacyjną, która zastrzeżenie zgłosiła, iż „zastrzeżony” ubiega się o wyjazd. Zastrzeżenie mogło dotyczyć wszystkich krajów świata lub – co stosowano wobec osób, które  odeszły z instytucji, w których miały dostęp do istotnych informacji – obejmować kraje kapitalistyczne, Albanię i Jugosławię; tę ostatnią sytuację określano jako zastrzeżenie ze względów kadrowych.
  • ZSKO (Zintegrowany System Kartotek Operacyjnych ) – zbiór informacji kartotecznych przeniesionych na nośniki komputerowe. Istnieje w dwóch wersjach: 88 obejmującej zapisy z roku 1988 i  90 – z roku 1990. Zarówno z jednej, jak z drugiej wersji szereg zapisów usunięto, tym niemniej niekiedy stanowią one jedyne źródło informacji o osobie.

 

Odpowiedzi: 13 to “TECZKI ZBIORU „Z” IPN PONAD 300 STRON do wglądu i skopiowania”

  1. Trak said

    Wg. mnie jest jedna kategoria – wzrost.
    Ustawić według wzrostu i …. przystąpić do wykonania czynności.

  2. marek said

    http://reporters.pl/5037/imigrant-zgwalcil-i-pogryzl-dziewczyne-zeby-zarazic-ja-wirusem-nie-wydala-go/

  3. marek said

    http://prawy.pl/44932-usa-koniec-z-finansowaniem-aborcji-z-pieniedzy-podatnikow/

  4. marek said

    http://forsal.pl/artykuly/1013693,rewolucja-na-granicy-wnioski-o-azyl-beda-rozpatrywane-w-trybie-ekspresowym.html

  5. kukula said

    W Rosji wpadli na pomysł przesiedlenia emerytów i artystów za Koło Podbiegunowe!
    Na razie proponują im to dobrowolnie…

    Na „genialny” pomysł pozbycia się ze społeczeństwa wiecznie narzekających na warunki emerytów i ciągle coś knujących artystów wpadł szef nacjonalistycznej Liberalno – Demokratycznej Partii Rosji, deputowany Władimir Żyrinowski. Złożył on emerytom i artystom „propozycję nie do odrzucenia” i opublikował ją na partyjnej stronie.

    http://reporters.pl/4982/w-rosji-wpadli-na-pomysl-przesiedlenia-emerytow-i-artystow-za-kolo-podbiegunowe-foto/

  6. kukula said

    zydzi zrobili z polski auschwitz wszyscy zyjemy w obozie
    to wyjasnia po co latal tam rzad i duda i dlaczego soros utrzymuje petru szetyne i kod
    Wszystkie polskie bazy danych są wysyłane – online – do Izraela

    Nie dowodem, a palcem albo okiem będziemy za parę lat identyfikowani przez policjanta? Minister cyfryzacji Anna Streżyńska przygląda się rozwiązaniom biometrycznym. – Technologicznie to jest już wykonalne – przyznaje w rozmowie z WP money. Pierwsze testy biometrii jeszcze w tym roku odbyć mają się w jej resorcie. Polacy szykować powinni też swoje karty bankowe. Streżyńska ujawnia, że wybierając się do lekarza mają one posłużyć jako karta ubezpieczenia.

    https://gloria.tv/article/V4Mq2gr8cg8V1gpaBtzncnDpA

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Log Out / Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Log Out / Zmień )

Facebook photo

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Log Out / Zmień )

Google+ photo

Komentujesz korzystając z konta Google+. Log Out / Zmień )

Connecting to %s

 
%d bloggers like this: